Ruhunda sevgi ve hoşgörü duyguları çoktan aşınmış.
Ne bir gökkuşağının renklerini görebiliyor
ne de mavi dalgalarda menevişlenen yaşamın varlığını.
Her daim derin bir memnuniyetsizlik içinde
bocalıyor.
Korkuyor.
Korku giderek esir alıyor duygularını.
Anlamsız öfke alevleriyle
varlığını sürdürmeye çalışıyor…
Işığın renklerini
ve aydınlık geleceği görmeyi denese…
Mavimsi gökyüzünde
güneş ışınlarının yelpaze gibi açılmasını…
Uzaklarda
kavruk yüzleriyle geleceğine sahip çıkmaya çalışanları…
Sabırla anlamayı dinlemeyi…
Lakin zor görünüyor tüm bunları yapması.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder