Tarih boyunca insanların birbirine karşı iki davranışı
söz konusudur.
Bunlardan biri saldırı, diğeri savunmadır. İnsanlar
hayatta kalmak ve yaşamak için yüzyıllar boyunca birbirleriyle kavga etmişler,
bu kavgaları günümüze taşımışlardır.
Zorlu yaşam şartlarında hayatta kalmak için kendi
aralarında dayanışma kurmuş birlik oluşturmuşlardır.
Gelinen durumda söylenecek bir tek söz vardır.
İnsanların içinde bulunduğu durumun nedeni yetersiz eğitim ve kültür
eksikliğidir.
Eğitim ve kültür eksikliği diğer tüm sorunların ana
kaynağıdır.
Yıllardır esir olunan bu tabu mutlaka yıkılmalı.
Yeterli eğitim ile insanların birbirine karşı olan adalet ve saygı anlayışı
geliştirilmelidir.
Birbirlerine karşı saygılı olan insanlar özgürdür.
Başkalarının isteği ile değil, kendi doğru bildiği ile yola çıkanlar özgürdür.
İnsanların oluşturduğu toplumda mutlaka çakır dikenleri
de vardır.
Tıpkı insan bedeninde var olan hastalıklar gibi içinde
bulunulan toplumlarda da birtakım hastalıklı anlayışlar vardır.
Bunu anlamak için tarihin tozlu sayfalarını çevirmemiz
yeterlidir. Kimi toplumlar başarıya ulaşmak için çalışır. Kimileri de diğer
güçlerin oyuncağı haline gelir.
Yeni dünya düzeninde, galebe gelmeye çalışan emperyalist
yayılmacılık ve Globalizm sarmalında güçlü olan diğerini yok etmek, kendine
boyun eğdirmek için sinsi ve kirli
planlarını uygulamaktan kaçınmazlar.
Bu güçler kendi refahları için, ağacın gelişmekte olan
dallarını acımadan koparmakta bir beis görmezler.
Ağacı zayıflatmaya,
bir tas suya ve kendilerine muhtaç hale getirmeye çalışırlar.
Boynu eğri değil dik olmak, teselli aramamak, başarılı
olmak için çaba göstermek lazım.
