YAŞAMAK

İnsanca yaşamayı öğrenebiliriz
eğer insanlığa yakışır biçimde
bakabiliyorsak dünyaya,
savaşın acımasızlığını 
görebiliyorsak,
özgürlüğü bir hava gibi
içimize çekebiliyorsak,
gerçeklerin anlamını
dağların doruğunda
buluşan bulutlara anlatabiliyorsak.

DALGALAR

Bilirim nasıl döver rüzgârla kıyıları

Öfke ile köpürürken dalgalar

Sonsuz gökyüzünde salınırken bulutlar

Öyle koşmak isterdim ki, umut yüklü

Ve tan çiçeklerinin kokusuyla arınmış

Sarmaş dolaş kimsesiz çocuklarla.

Hüseyin Güzel

Irmak Olup Akışını...

Yüreğini sevdim senin,

Gözlerini.

Irmak olup akışını.

Denizi sevdim güneşi,

Özgürlüğün en güzelini.

Tükenen ışığı bulutlarda

Mor çiçeği dağlarda.

Bilesin.

Bir özleyiş amansız tüm rüyalarda.

H.Güzel/24.07.2012

VİCDANSIZ

Kazansın diye babası

Seninle dost güneşle dost

Utanma duygusu yok ne senden ne benden

Dürtüleri ilkel, gülmek yok insanlık yok

Gözleri katran karası köprüde vapurda

Feodal kültür yargısız infaz tek bildiği

Ne baharı bilir ne aydınlık günü

Kaba kuvvettir beslendiği

Kor ateştir yüreği sokaklarda

Belki düş belki rüya

Sevmek sevilmek ne demek sormak gerekmez ona

Kıpırdanışı tuhaf, beklentisi demoklesin kılıcı

Ranttır isteği insanlardan farklı

Bir çığlıktır yaşamı ışıksız, korku dolu

Bulut olur umut olur kazanmaktır tek isteği

Gül kokusu gözlerden senden benden uzak.

H.Güzel / 15.02.2012

BİR İSYANDI HÜCRELERİME SİNEN

Yalanlarla kuşatıldığında bedenim

Bir bulut gözyaşlarımı taşır

Duygularım savrulur yaprak yaprak

Seninle büyür yaşamın her anında

Yüreğimde sevdan

Dudaklarımda yas

Güller arasına armağanım o

Hatırla ne olur

Her gece

Öfkeden

Katran karası gözlerden uzakta

Umudu içinde taşıdım acısa da yüreğim

Bahçenin sakin uzak köşesinde

Duvara yaslandım saatlerce

Bir yumruktu boğazıma tıkanan

Bir isyandı hücrelerime sinen

Bedenimde kalan tek şey candı

Kader ağlarını örmeye başladığında

21.12.2011/Hüseyin GÜZEL