GİDERSİN

"Dur diyecek " yoksa eğer...
Zaten
"Eyvallah" demeden de çekip gider insan
Yaşanmışlıkları unutarak hemde
Belki tam öğle vaktinde gidersin
Belki güneş ortalığı kavururken
Ya da karlı bir günün öğle vaktinde yüzünü yakarken keskin bir ayaz.
Gideni seyreden varsa bir yerlerde
Ya da ılık rüzgarlar eserken gidersin.
İnsan işte insan...
Yürümek için doğrulduğunda başladı gitmesi
Devam ediyor halen.
Bazen hüzünlü...
Bazen bir gülümsemeyle
Bazen düşler içinde uyandığında bir gece yarısı
Yüreğinin üstünde hissettiğinde ağır yükü.
Ellerin ceplerinde gidersin ,
Islak bir gök varken başının üzerinde
Sonra dön bak denize,
Yaşam ağaç dallarında büyürken
Rüzgarda kavrulurken nehir
Gidersin.

21.01.2013/ H.Güzel

AYRILIĞIN ZAMANI DEĞİLDİ

Üzüldün mü sen hiç

Aradı mı yüreğin kan çiçeklerini,

Vurulduğunda,

Karanlığın,

Öfkenin,

Acımasızlığın

Gözbebeklerinde.

Kara borana ayaza inat

Öğrenmişti bütün türküleri

Sert esen rüzgârları, gelincikleri

Ve birde çiğdemleri nergisleri

Sevgiyi gurbeti oralarda,

Nice aşklardan

Acılardan geçmişti,

Şafağın huzursuzluğunda,

Kaybolmuştu sürünen kara duyguda

Engin sessizliklerde

Kuşkonmazlarla dağ başlarında,

Kan çiçekleri ile yan yana.

En çok beni üzmek için gitti

Biliyorum,

Ücra bir köy mezarlığına

Üşenmeden hem de hiç,

Bağrımız yanık, yüzümüz sert çaresiz,

Yüreğimiz kavrulmada,

Acıyı hissetmiyoruz artık

Mermere benziyor yüreklerimiz

Yüzleri ayazda üşüdüğünde çocukların,

O da bir çocuktu zamanında.

02.10.2011/ Hüseyin GÜZEL